Londra
10 Mayıs 2006 tarihinde Ezophr yazmış
En son 2005 Agustos'ta Londra'da sıkıntıdan patlar bir halde, neden
orada oldugumu, amacımın ne oldugunu sorgular bir halde oldugumu
hatırlıyorum. Biran önce kaçıp kurtulmak, Turkiye' ye geri donmek,
sevdiklerime kavusmak istiyordum.
Oyle garip bir histi ki belki
de bin yıl düsünsem boylesine aşık oldugum bu şehirden böylesine kopmak
isteyeceğimi aklıma getirmezdim ama olmuştu işte...Hyde Park'ta uzanıp
güneşli bir günün tadını çıkarttığımız bir anda eşime kendimi bu şehire
ait olmadığımı hissettiğimi söylediğimi hatırlıyorum. O an öyle bir
sıkıntı kaplamıştı ki içimi havanın güneşli olması bile kar etmiyordu.
Sonunda oldu, Türkiye' ye döndük...
Şu an gözümü kapattığım her an British Library'den çıkmış, Tothennam
Street'te yürürken görüyorum kendimi ya da google earth' in başında
Londra turu atarken buluyorum, ah keske Londra'da olsaydim da yağmurlu
bir günde koştura koştura en yakın Nero' ya girip sıcacık bir kahve ile
icimi ısıtsaydım diye dusunuyorum... Londra tam anlamıyla hastalıklı
bir ask sunuyor insana. Onunla beraberken ondan kurtulmak, uzaklasmak,
kopmak istiyor, kopunca da onun özlemi ile yanıp tutuşuyor insan her
an...
Arkadaşlarım oturdukları evlerinin manzaralarını çekip
gönderiyorlar nisbet olsun diye...Ben Londra' yı terkettim ama terkeden
dahi başıma bunların geleceğini bilerek terkettim onu. Şu an olsa aynı
şeyi yapar mıydım? Şartlardan ötürü evet yapardım ama en azından
Londra'da iken ona gereken özeni gösterir, en azından onunla beraberken
ona duyduğum, o şehre duyduğum aşkın mutluluğunu yaşardım. Eğer
Londra'da yaşıyor ve oradan kurtulmak istiyorsanız.Bu inanın çok zor
oluyor. Londra kanınıza işliyor, bir hastalıklı aşk gibi...
Yorumlar
Yorum Ekle
Üye Girişi
Üye girişi yaparak bu yorumu kayıtlı kullanıcı adınızla yapabilirsiniz. İngiltere Forumları kullanıcı adınızı kullanabilirsiniz.
